Czy doktryna może zbawić człowieka?

Doktryna drogą do zbawienia?

Tak jest wiele doktryn różniących się od siebie i tak wiele jest zamieszania wśród nauczań o naturze Ojca i Syna, że przeciętny wierzący naprawdę może się czasem pogubić. Do tego dochodzą kwestie eschatologii, sądu Bożego, duszy i wiele innych. Tutaj rodzi się bardzo ważne pytanie; Czy doktryna to kluczowa rola w życiu ucznia Pana Jezusa? 

Za nim przejdziemy do przyjrzenia się trochę dokładniej tematowi, krótko wspomnę, że zbawienie to inaczej ratunek. Zbawienie od potępienia został dokonany na krzyżu przez naszego Pana i Zbawiciela – Chrystusa Jezusa. Wybawił swoich uczniów z obciążającego wyroku i przeprowadził do swojego Królestwa obdarowując nas nowym „ja”. Nie chcę w tym temacie koncentrować się na samej kwestii zbawienia, lecz na głównych „warunkach” zbawienia. 

WARUNEK PIERWSZY - WIARA i PRZYJĘCIE ŁASKI

Najważniejszym warunkiem zbawienia jest wiara w naszego Zbawiciela i Pana Jezusa Chrystusa, że umarł za nasze grzechy, ponosząc w rzeczywistości naszą karę wykupując nas z pod sprawiedliwego sądu Bożego. Równoznaczne jest to uświadomienie sobie, że w żaden inny sposób nie możemy zmazać swoich win, jak tylko dzięki łasce jaka została nam okazana, żadne rytuały, dobre uczynki itp. nie zmazują winy za nasze grzechy, a każdy z nas ma na sobie piętno winy.

„Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.”

List do Rzymian 6:23

List do Rzymian (sprawiedliwy z wiary żyć będzie)

Jakby znajomości doktryn albo jakieś uczynki nas zbawiały, nie nazywało by się to już łaską. 

„Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował; I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni; I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie; Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił. Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.”

List do Efezjan 2:4-10

WARUNEK DRUGI - PRAWDZIWA ŻYWA POKUTA

Łaska jest wspaniałym darem i poświęcenie się naszego Pana! Lecz bez żywej pokuty, te dary nie obowiązują! Nie można nawoływać, że jest się zbawionym, a dalej chodzić w brudach tego świata w jakich się żyło do poznania Boga Ojca i Syna Bożego. 

„Zostało im objawione, że nie im samym, lecz nam służyły sprawy wam teraz zwiastowane przez tych, którzy wam głosili ewangelię przez Ducha Świętego zesłanego z nieba. W te sprawy pragną wejrzeć aniołowie. Dlatego przepaszcie biodra waszego umysłu i bądźcie trzeźwi, pokładając doskonałą nadzieję w łasce, która będzie wam dana przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Jak posłuszne dzieci nie ulegajcie pożądliwościom, jakie władały wami wcześniej, w czasie waszej nieświadomości; Lecz jak ten, który was powołał, jest święty, tak i wy bądźcie świętymi we wszelkim waszym postępowaniu; Gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty.”

1 List Piotra 1:12-16 

Gdy Pan Jezus dotyka naszego serca i zaczyna żywo mieszkać wraz z Ojcem w zbawionym człowieku (Ew.Jana 14:23) naradzamy się na nowo i otrzymujemy nowe serce, umysł, chęci i zaczynamy żyć dla OJCA I PANA i na ICH chwałę. Lecz decyzja i wykonanie żywej prawdziwej pokuty, wypływa z chętnego serca, ten punkt gdzie postanawiamy oddać życie Chrystusowi zaczyna – pokutę, nowo narodzenie i życie w duchu. 

„A gdy zobaczył wielu spośród faryzeuszy i saduceuszy przychodzących do chrztu, powiedział im: Plemię żmijowe, któż was ostrzegł, żebyście uciekali przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc owoce godne pokuty; A nie myślcie, że możecie sobie mówić: Naszym ojcem jest Abraham. Mówię wam bowiem, że Bóg może i z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.”
Ewangelia Mateusza 3:7-10

WARUNEK TRZECI - CZCZENIE SYNA I OJCA W DUCHU I PRAWDZIE

Pan Jezus gdy był tylko człowiekiem, jako drugi Adam, już wskazywał wolę Ojca względem Jego osoby, że wszyscy maja oddawać Jemu taką samą część jak Ojcu, na równi. 

„Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał.”
Ewangelia Jana 5:23

Pan Jezus gdy był tylko człowiekiem, jako drugi Adam, już wskazywał wolę Ojca względem Jego osoby, że wszyscy maja oddawać Jemu taką samą część jak Ojcu, na równi.

Możemy śmiało ogólnie pod ten warunek przypisać wykonywanie przykazań Bożych w duchu Nowego Przymierza - wykonywania prawa Chrystusowego.

Werset - nie jako bym był bez prawa ale jestem pod prawem Chrystusowym.

WARUNEK CZWARTY - ŻYWA RELACJA Z WSZECHMOGĄCYM OJCEM I WSZECHMOGĄCYM SYNEM

Uważam, że kolejnym niesamowicie ważnym elementem w który jest fundament miłości i przyjaźni, to relacja z Bogiem Ojcem i Synem Bożym. Pan Jezus jako oblubieniec dla którego jesteśmy stworzeni, będą na ziemi jako człowiek kładł duży nacisk na relację i znajomość Jego osoby. Ewangelista Jan w swoim liście dał jasny przekaz, że prawdziwa relacja z braćmi jest żywa społeczność z Ojcem i Synem. W tym pokrywa się kolejny warunek, uznania Pana Jezusa za Wszechmogącego, bo tylko Wszechmogący może zarazem słyszeć wszystkich ludzi, badać ich serca i widzieć ich uczynki. Tylko w taki sposób Pan Jezus może być Cudownym doradca i dopomagać nam w naszych słabościach i przechadzać się po nas jako Duch Boży. W tym wszystkim jest zawarte przykazanie miłowanie Ojca i Syna całym s

„To, co było od początku, co słyszeliśmy, co widzieliśmy na własne oczy, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, o Słowie życia; (Bo życie zostało objawione, a my je widzieliśmy i świadczymy o nim, i zwiastujemy wam to życie wieczne, które było u Ojca, a nam zostało objawione). To, co widzieliśmy i słyszeliśmy, to wam zwiastujemy, abyście i wy mieli z nami społeczność, a nasza społeczność to społeczność z Ojcem i z jego Synem, Jezusem Chrystusem.„

1 List Jana 1:1-3

WARUNEK PIĄTY - UŚWIĘCENIE I ZAPIERANIE SIĘ SIEBIE KAŻDEGO DNIA

Uważam, że kolejnym niesamowicie ważnym elementem w który jest fundament miłości i przyjaźni, to relacja z Bogiem Ojcem i Synem Bożym. Pan Jezus jako oblubieniec dla którego jesteśmy stworzeni, będą na ziemi jako człowiek kładł duży nacisk na relację i znajomość Jego osoby. Ewangelista Jan w swoim liście dał jasny przekaz, że prawdziwa relacja z braćmi jest żywa społeczność z Ojcem i Synem. W tym pokrywa się kolejny warunek, uznania Pana Jezusa za Wszechmogącego, bo tylko Wszechmogący może zarazem słyszeć wszystkich ludzi, badać ich serca i widzieć ich uczynki. Tylko w taki sposób Pan Jezus może być Cudownym doradca i dopomagać nam w naszych słabościach i przechadzać się po nas jako Duch Boży. W tym wszystkim jest zawarte przykazanie miłowanie Ojca i Syna całym s

POMYLONE PRIORETETY

Niestety wiele osób nie uznaje Pana Jezusa po zmartwychwstaniu za Wszechmogącego i odcina się od zbawczej relacji, nie wykonuje przykazania Ojca, który nakazał czcić Syna tak jak Ojca. Nie chcą mieć codziennej społeczności z Synem. Inna część uważa, że może nazywać się chrześcijanami chodząc do jakiegoś zboru odbębniając „swoją wiarę”  w jeden dzień w tygodniu. Jest jeszcze inna grupa, która trwa w pogańskich przyzwyczajeniach i życiu w świecie, a uważa się za dzieci Boże, nie znając ani Ojca, ani Syna . Niestety system denominacyjny wpędził ludzie w religijność i często oddaje się autorytetowi człowieka, a nie PANA.

JAK TO JEST W NASZEJ WSPÓLNOCIE?

Naszym głównym fundamentem jest PAN JEZUS CHRYSTUS którego wszyscy uznajemy za BOGA, według BIBLII, ON jest kamieniem węgielnym i to ON nas zespala w zgromadzenie. Różnimy się na poziomie doktrynalnym, ale nikt z tego powodu nikogo nie potępia, ale wymieniamy się poglądami, a przekonać może nas jedynie CUDOWNY DORADCA, BÓG WSPANIAŁY - JEZUS CHRYSTUS przez swojego Ducha. Oczywiście łączy nas również uświęcenie i nie dawanie przystępowi grzechu do członków naszej wspólnoty. 

JAK WNIOSEK?

Wniosek jest taki jak płynie piękno Dobrej Nowiny – Uwierzcie w Pana Jezusa i Jego łaskę jaka została dokonana na krzyżu, że umarł za grzechy całego świata i zmartwychwstał po trzech dniach. Następnie badaj Jego Słowo i żywo pokutuj od swoich grzechów i wykonuj to w czym cię Bóg poucza przez Pismo Święte, sumienie i modlitwę. Trwaj w ciągłej zbawczej relacji ze swoim Oblubieńcem, wykonuj wolę Bożą i nieustannie zapieraj się samego siebie, noś swój krzyż i idź pod prąd grzesznemu postepowaniu, przychodź z wiarą ze swoimi potknięciami do Pana i z wiarą przyjmuj Jego łaskę przebaczenia!

„Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony.”
List do Rzymian 10:9-11